Jeździec z Arre

Legenda o Jeźdźcu z Arre opowiedziana w piątym stuleciu II Ery

Sapiarchat Południa i inne regiony, drugie stulecie I Ery

W Sapiarchacie żył niegdyś mężczyzna, który biegły był w sztuce jazdy. Większość mieszkańców wyśmiewała go, gdyż zamiast oddać się nauce lub rzemiosłu wolał przemierzać pustkowia na swoim włochatym wierzchowcu. Często mówili mu, żeby porzucił to bezsensowne zajęcie i zajął się czymś, czym przysłuży się społeczeństwu. On jednak nie chciał ich słuchać.

W końcu, pod naporem próśb, zaciągnął się do wojska. Dzięki swoim świetnym umiejętnościom jeździeckim stał się najlepszym z kawalerzystów i szybko piął się po drabinie zaszczytów. Po dziesięciu latach powierzono mu dowództwo nad wszystkimi jeźdźcami państwa. Wkrótce nadeszła wojna. Jeździec poprowadził wojsko do zdecydowanego zwycięstwa. Od tego czasu stał się jednym z najbardziej szanowanych obywateli. Zaczął bywać na ucztach nawet z Uczonymi z Rady.

Nie podobał mu się jednak ten sposób życia. Czuł niezaspokojony zew natury i przygody. Pewnego dnia wziął od Rady przepustkę, spakował zapasy do torby, wsiadł na wierzchowca i ruszył przed siebie. Przez kilka miesięcy przebył prawie wszystkie krainy Aedilër. Ostatecznie szlak doprowadził go na Przylądek Arre. Tamtejsze puszcze wywarły na nim wielkie wrażenie. Usiadł na ziemi pośród drzew, uspokoił ciało i skupił się na problemach egzystencji. Wtedy otrzymał wiedzę – taką, jakiej nie miał nikt z żyjących, wiedzę o pochodzeniu, istnieniu i celu wszystkiego.

Stwierdził, że osiągnął był cel swojej wyprawy i powrócił do Sapiarchatu. Wszyscy, którzy go znali, zauważyli, że jest całkowicie odmieniony. Wkrótce dowiedzieli się o tym, że posiadł Wiedzę, choć nie znali jej natury. Kiedy Uczeni i Sapiarcha dowiedzieli się, ścięła ich groza. Zebrali się w pałacu i po długich obradach ustalili, że należy skazać go na śmierć, gdyż Wiedza jest zbyt niebezpieczna. Następnego dnia pojmali Jeźdźca i ścięli głowę jemu i jego wierzchowcowi. 

Konsae postanowił być litościwym dla tego, który posiadł Wiedzę. Wziął jego duszę do krainy Bogów, a martwe ciało wraz z wiernym zwierzęciem zmienił w kamień i umieścił w puszczy Arre, aby każdy, kto tam wejdzie, pamiętał o tym, że życie jest kruche, ale Wiedza wieczna.