Wielkie Miasto

Początków Miasta Aggermaille szukać należy jeszcze przed przybyciem Ludu Wschodu do Aedilër. Na wschodnim brzegu Jeziora istniało kilka osad zabłąkanych południowców, które jednak nie wykazywały działalności gospodarczej ponad rolnictwo i połów ani nie tworzyły żadnych form państwowości.

Wraz z pojawieniem się przybyszów z Wysp i szybką ekspansją poprowadzoną przez Wielkich Dowódców osady te, jak wiele innych, zdecydowały się złożyć hołd Cesarzowi Wschodu. Nie było to jednak konieczne – ze względu na dużą odległość od innych miast regionu i izolację przez wzgórza i doliny rzek władze z Cerbane nie zaliczyły nawet tych ziem w poczet swoich włości. Żądni przygód lub szukający ucieczki od zgiełku mieszkańcy imperium udawali się czasem do wysuniętych na północ wiosek, stopniowo przekształcając je w małe miasta.

Największy przełom nastąpił około 300 lat po przybyciu Dowódców na Kontynent. Vanhae Darong, drobny kupiec z Południa, z zaoszczędzonych pieniędzy zbudował łódź żaglową i zaczął przewozić swoje towary między miastami wokół Jeziora, dając początek jednej z najważniejszych organizacji Aedilër – Kompanii Handlowej Wschodu. Kompania zyskała w ciągu kilkunastu lat tak duży rozgłos w miastach Kontynentu, że do miasteczek zaczęli przybywać liczni kupcy, budowniczowie, rzemieślnicy i artyści ze wszystkich stron świata, aby spróbować szczęścia w nowym miejscu.

Imigracja przyniosła miastom bardzo szybki rozwój. Przekształciły się one w cztery porty o dużym znaczeniu gospodarczym – Ango, port kupiecki, Haedo, port rybacki, Mai, port najemniczy, i Dare, port przeładunkowy. Wszystkie pozostawały pod kontrolą Kompanii Handlowej. Po niewiele ponad 50 latach od jej założenia cztery miasta rozrosły się na tyle, że ich granice stopniowo się zbliżały, aż stworzyły jeden obszar miejski.

W 458 roku II Ery, to jest od przybycia Dowódców, mieszkańcy i władze podjęli zgodnie decyzję o założeniu Miasta Aggermaille – tworu państwowego obejmującego obszar około trzydziestu mil od wybrzeża na odcinku niewiele dłuższym, niż zajmowały porty. Na jego czele stanęła Rada Czterech, której członkowie, wybierani przez co zamożniejszych mieszkańców, przy nieukrywanym wpływie Kompanii, zajmowali się codziennymi sprawami miasta, jednak ważniejsze sprawy, zwłaszcza dotyczące gospodarki, powierzali, nieformalnemu początkowo, Zgromadzeniu Handlarzy. Od początku władze Aggermaille najmowały żołnierzy do strzeżenia porządku na ulicach (i interesów możnych).

Powstanie Miasta wzbudziło niepokój Cesarstwa. Nie było jednak możliwe podjęcie żadnych kroków, ponieważ atak na Miasto wpłynąłby negatywnie na i tak napięte relacje między Wschodem a Południem – Aggermaille, mimo swojego ustronnego położenia, stanowiło już główny punkt wymiany handlowej między wszystkimi państwami mającymi dostęp do Jeziora. W samym Cesarstwie również nie brakowało arystokratów korzystających z usług Kompanii, więc Cesarz nie mógł podjąć żadnej walki z Miastem. Ostatecznie doprowadziło to do długotrwałej stagnacji w największym państwie Wschodu.

Mieszkańców Aggermaille wciąż przybywało, a miasto powiększało swoje granice coraz dalej w głąb lądu. Po trzech stuleciach doprowadziło to do niespotykanej nigdzie indziej sytuacji – miasto stało się tak wielkie, że dotarcie pieszo od jego granicy do Głównego Portu w czasie od świtu do zmroku stało się niemożliwe. Od tego czasu Aggermaille zyskało przydomek – Wielkie Miasto. 

W tym momencie wykształconych było już kilka dzielnic, każda żyjąca własnym życiem. Nabrzeże było pełne pijanych żeglarzy i zapachu ryb. Wielki Rynek był pełen zgiełku i ludzi wszelkiego gatunku i płci usiłujących sprzedać swój towar. W Kwaterach wszyscy, choćby i nie byli najemnymi, narzucali sobie wojskowy rygor. Miasta z Żagli wszyscy unikali, nie chcąc przeżyć nieprzyjemnego spotkania z biedotą i drobnymi złodziejaszkami. Mroczny Rynek pozostawał sferą interesów tylko dla najodważniejszych, a Aleję Czerwonych Latarń wypełniała po brzegi lubieżność.Sprawna dyplomacja doprowadziła ostatecznie do ugody między Cesarstwem a Miastem, umożliwiając zawarcie Unii – najważniejszego układu w dotychczasowej historii Aedilër. Od tego dnia rozpoczyna się III Era – era uniwersalizmu i współpracy. Układ dodatkowo wzmocnił pozycję Aggermaille, jednocześnie umożliwiając rozkwit imperium na wschodzie. Obecnie, to jest w roku 315 III Ery, Miasto wciąż stanowi główny ośrodek handlu, rzemiosła i kultury.